Het duurde drie jaar voordat ze alles weer op een rijtje had. Leslie Feist was even helemaal klaar met de muziekwereld. Flinke wandelingen met de hond, stofzuigen en het bouwen van een eigen oefenruimte gaven de folk-zangeres nieuwe energie. Metals is het sfeervolle eindresultaat.

Echt ontspannen is ze niet. Ze draait met haar handen behendig een pluk haar door haar vingers en verschuift voortdurend op haar stoel. Het is een spannende dag voor Feist, want vandaag treedt ze voor het eerst sinds tijden weer op. Ook de locatie van haar optreden liegt er niet om. De aftrap van de tour vindt namelijk plaats in het Amsterdamse Carré, een van de mooiste concertzalen van Europa. Toch reageert de 35-jarige zangeres gelaten als naar haar gemoedstoestand wordt gevraagd. ‘Ach, we zien wel wat er gebeurt. Optreden is net als fietsen. Dat verleer je vast niet binnen een paar jaar.’

Feist wordt in 2008 plots wereldberoemd als haar nummer 1234 wordt gebruikt voor een Apple iPod-reclame. Ze praat er nu over als een ‘lucky accident’ en ‘slechts één hoofdstuk uit mijn toch al hectische leven’, maar de instant hit blijkt wel degelijk de ommekeer in haar muzikale- en persoonlijk leven. De introverte Feist wordt in alle tv-programma’s uitgenodigd en ook concertorganisatoren staan te dringen om de frêle zangeres te boeken. Het wordt haar te veel en ze besluit afstand te nemen van een wereld die niet langer de hare is. ‘Ik heb een jaar lang totaal geen behoefte gehad om te schrijven’, zegt ze terugkijkend op deze periode. ‘Door het plotselinge succes van 1234 hield ik me krampachtig vast aan iets, waar ik zelf niet bewust aan had gebouwd. Ik denk dat succes een proces van hard werken hoort te zijn en niet van een gelukje. Zie het als een huis dat slechts in een dag wordt gebouwd. De fundering moet goed zijn en dat was in mijn hoofd niet zo. Toch ben ik blij dat ik het heb meegemaakt. Het zette me verplicht aan het denken waarom ik ooit met muziekmaken was begonnen. Een openbarende zoektocht naar mijn ware motivaties, zeg maar.’

Zelfkwelling
In het daaropvolgende jaar hield Feist zich totaal niet meer bezig met muziek. Laat staan dat er een noot op papier kwam. Ze vond lichamelijke- en geestelijke ontspanning in alledaagse dingen. ‘Het was heerlijk om niet iedere dag in een andere stad wakker te worden. Ik ben best een huismus, dus nam ik het er echt van. Dagen de deur niet uit en eenvoudige dingen doen als het huishouden, de kast uitruimen of soaps kijken. Ik genoot er echt van. Ik was ook totaal niet nieuwsgierig naar muziek. Daarvoor schreef ik plichtmatig. Zo van: ‘kom op Leslie. Dit is je kwaliteit en doe er iets mee. Het zou weleens je laatste nummer ooit kunnen zijn, dus zorg dat het briljant is.’ Het klinkt best freaky, maar zo stond ik echt in mijn carrière. Het verstikte me, maar hield me ook aan de gang. Een soort geestelijke zelfkwelling, maar met gewenst resultaat. Dat is in alle gevallen een vreselijk enge combinatie. Nu sta ik daar heel anders in. Muziekmaken beleef ik nu op een bijna holistische manier. Puur organisch, zonder zelf opgelegde dwang.’

In 2010 begint het weer te kriebelen bij Feist, als ze haar oog laat vallen op een leegstaande garage, vlak achter haar woning. ‘Ik had vroeger in Toronto altijd een eigen oefenruimte. Een plek waar ik lekker kon pielen en niemand me lastig kon vallen. In mijn huidige appartement was dat onmogelijk, dus besloot ik de ruimte te kopen en op te knappen. De garage was niet waterdicht en er stond geen meubelstuk in. Het is nog steeds een sobere ruimte, want ik heb alleen mijn piano en bureau neergezet, maar het is genoeg voor mij. Hét plekje waar ik mezelf terug kan trekken en kan bouwen aan nieuwe ideeën voor liedjes. Daar is de basis voor Metals ook ontstaan.’

Instinct
Het thema voor haar vierde studioalbum haalde de Canadese uit een van de vele boeken die ze las tijdens haar time off. ‘Ik las in 1491 over de oorsprong van de Verenigde Staten en hoe metalen daar een cruciale rol in speelden. De Indianen en Azteken kozen voor goud om daar schoonheid mee te creëren. De immigranten maakten wapens van stevige metalen als ijzer en staal. Een subtiel verschil dat niet alleen de geschiedenis veranderde, maar ook veel zegt over de afweging tussen macht en schoonheid. Metalen als metafoor voor het benutten van elementen. In de muziek is dat feitelijk net zo als je keuzes maakt.’

Feist staat aan de vooravond van een nieuwe wereldwijde toer, die nu eenmaal bij de release van het album van een ‘ster’ hoort. Angst dat het weer fout kan gaan, heeft ze niet. ‘Ik ben nu niet meer puur de singer-songwriter, die alleen maar met muziek bezig is. Mijn instinct is vanaf nu bepalend. Als ik zou moeten stoppen, prima, maar dan wel puur omdat ik iets uitdagender heb gevonden. Voorlopig ben ik heel gelukkig en trots op Metals. Ik weet zeker dat ik nu de juiste balans te pakken heb en ik beter naar mijn eigen onderbuikgevoelens luister. Natuurlijk moet er hard gewerkt worden en dat is ook helemaal niet erg. Maar soms is het ook tijd om de hond uit te laten of uitgebreid te koken. Zolang ik dat maar besef, komt alles vast goed.’

John den Braber